Ν. Φιλαδέλφεια-Χαλκηδόνα: να γίνει ο Δήμος μας πρότυπο πράσινης πόλης

photo-34Εύλογα κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: Σε μια συνθήκη πρωτοφανούς και παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης και κρίσης σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής όπως ανεργία, εργασιακά δικαιώματα, υγεία, παιδεία, πολιτισμός κοκ, είναι δυνατόν η Πράσινη Πόλη να είναι η λύση στα προβλήματα μας; Η απάντηση προφανώς είναι όχι. Ούτε η λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη μπορεί από μόνη της αποκλειστικά μέσω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας να είναι η λύση. Δε θέλουμε να επεκταθούμε σε αυτό, απλώς θα πούμε προκαταβολικά ότι μονάχα μία γενναία αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης σε συνδυασμό με την ιδιωτική πρωτοβουλία, που θα στηρίζονται στις αρχές της διαφάνειας και της αλληλεγγύης, μπορούν να συμβάλλουν στη στοιχειώδη επίλυση των προβλημάτων.

Από την άλλη πλευρά, τίθεται εκ των πραγμάτων το ερώτημα. Ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά οποιασδήποτε μελλοντικής ανάκαμψης; Κατασπατάληση των φυσικών πόρων, τσιμεντοποίηση, άναρχη δόμηση, δημιουργία μεγάλων όγκων απορριμμάτων, εγκατάλειψη δομημένου περιβάλλοντος και πρασίνου, κυκλοφοριακή συμφόρηση, απαξίωση χώρων αναψυχής, παιχνιδιού, αθλητικών χώρων και πολλά άλλα; Μπορεί αυτό το πρότυπο να είναι η πρόταση; Προφανώς όχι.

Σήμερα, εξορισμού η πλειοψηφία των συμπολιτών μας ζει σε αστικές περιοχές.  Αυτό σημαίνει ότι η πόλη (ο δήμος) είναι ο τόπος που φιλοξενεί όλες τις καθημερινές μας επαγγελματικές κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες. Συνεπώς, η ποιότητα ζωής είναι άμεσα συνυφασμένη με το οικιστικό και φυσικό περιβάλλον και με το πώς είναι διαμορφωμένη η πόλη στην οποία κατοικούμε και ζούμε. Η Πράσινη Πόλη λοιπόν αναδεικνύεται ως στρατηγική αναγκαιότητα.

Είναι βέβαιο ότι, για να δημιουργηθεί ένα πρότυπο Πράσινης Πόλης στη Νέα Φιλαδέλφεια Χαλκηδόνα δεν επαρκεί η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης. Αν και ο Δήμος μας έχει την τύχη να φιλοξενεί ένα από τα σημαντικότερα Δάση του λεκανοπεδίου, σε πολλούς τομείς που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητας ζωής των δημοτών, έχει παραμείνει στη αδράνεια και στην απραξία.

Η επίτευξη του σκοπού της πράσινης πόλης απαιτεί, την αναβάθμιση του Άλσους με έμφαση στο δασικό του χαρακτήρα, την αξιοποίηση των χώρων πρασίνου με τη δημιουργία οικολογικών πάρκων και χώρων αναψυχής, την αποκατάσταση και την αναβάθμιση των ρεμάτων και των ποταμών, την ανακύκλωση και αξιοποίηση οικιακών απορριμμάτων, την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τη δημιουργία ενεργειακά αυτόνομων κτιρίων, τις πράσινες μεταφορές, την οικολογική δόμηση. Όλα τα παραπάνω αποτελούν παραδείγματα με εξαιρετικές προοπτικές.

Σε αυτή την κατεύθυνση εργαζόμενοι του δήμου, εθελοντές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις μπορούν να συνεργαστούν και να ακολουθήσουν τις πράσινες πρακτικές, μπορούν να χρηματοδοτηθούν από κρατικούς και ευρωπαϊκούς πόρους, μέσω προγραμμάτων για επένδυση στη πράσινη ανάπτυξη. Αυτό με τη σειρά του θα συμβάλλει σε νέες θέσεις εργασίας και στην ανάγκη για πράσινη εκπαίδευση.

Η έννοια της πράσινης πόλης δεν σταματά εδώ, το ζήτημα της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τους αέριους ρύπους είναι επίσης σημαντικό που άπτεται της προσοχής όλων μας. Τα προβλήματα που χρήζουν άμεση λύση εστιάζονται στη κακή ποιότητα του αέρα, στον όγκο της κυκλοφορίας και στην κυκλοφοριακή συμφόρηση, στα υψηλά επίπεδα θορύβου, στην έλλειψη χώρων αθλητικών, χώρων παιχνιδιού και αναψυχής, στην έλλειψη ποδηλατοδρόμων και πεζοδρομίων, στην έλλειψη δρόμων ήπιας κυκλοφορίας. Όλα αυτά μαζί δίνουν την εικόνα εγκατάλειψης του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος του δήμου.

Παράλληλα, για την ανάδειξη πιο ανθρώπινης πόλης απαιτείται εκ νέου σχεδιασμός προς αποφυγή της ευκαιριακής άκριτης πολεοδόμησης, απαιτείται η διατήρηση χαμηλών συντελεστών δόμησης και κάλυψης, απαιτείται η διατήρηση και ο σεβασμός στις χρήσεις γης των υφιστάμενων χώρων του Άλσους και του πρασίνου. Διαφορετικά, αντικειμενικά θα οδηγηθούμε σε μια πόλη γκρίζα χωρίς ταυτότητα.

Οι λύσεις, λοιπόν, πρέπει να είναι συνδυαστικές και να αντιμετωπίζουν τους μελλοντικούς κινδύνους, όπως είναι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, η αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, η αύξηση των πλημμύρων κ.α. καθώς και να συμβάλλουν στην προοδευτική μείωση της εξάρτησης από την ηλεκτρική ενέργεια και τα ορυκτά καύσιμα. Σε αυτή την κατεύθυνση, ο πολεοδομικός σχεδιασμός σε συνδυασμό με τις περιβαλλοντικές μελέτες και έργα, αποτελούν σημαντικά κριτήρια. Ο συνδυασμός αυτών των δυο μπορεί να διαμορφώσει το πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής διαχείρισης που θα συμβάλλει στη δημιουργία της Πράσινης πόλης.

Από την άλλη πλευρά δεν αρκεί μόνο αυτό. Για τη δημιουργία μιας πράσινης πόλης, το κυρίαρχο, το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει μια συνειδητοποιημένη κοινωνική πλειοψηφία με περιβαλλοντική και οικολογική συνείδηση, εν τέλει απαιτείται να υπάρχει κοινωνική συνείδηση και σεβασμός στους συνανθρώπους μας με τους οποίους συγκατοικούμε στην ίδια πόλη.

Η ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διαχείριση, η πράσινη Πόλη δεν είναι ουτοπία αλλά αναγκαιότητα που την έχουν διδάξει ήδη αρκετές πόλεις σε Ευρώπη και παγκοσμίως. Οι πόλεις που έχουν μια τέτοια κατεύθυνση καταφέρνουν να κατοικούνται από πολίτες ευτυχισμένους και υγιείς.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΜΠΕΤΑΚΗΣ, Καθηγητής Χημείας τροφίμων

ΧΡΥΣΑ ΚΟΤΑΜΠΑΣΗ, Περιβαλλοντολόγος, υποψ. Διδάκτωρ Ιατρικής

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΕΡΕΤΙΔΗΣ, Χημικός Μηχανικός

Advertisements