διάλογοι για τους νέους αυτοκινητόδροµους στον Υµηττό

photo-atttikodosΠΑΝΟΣ ΤΟΤΣΙΚΑΣ, Πρωτοβουλία πολιτών για την προστασία του Υµηττού

Οι αγώνες για την αποτροπή της κατασκευής νέων αυτοκινητόδροµων στον δασικό χώρο του Υµηττού ξεκινούν από την δεκαετία του 1980. Στα αρχικά σχέδια προβλέπονταν η δηµιουργία µιας επιφανειακής Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υµηττό (Δ.Π.Λ.Υ) από την Αγία Παρασκευή έως την Γλυφάδα. Με το Ρυθµιστικό Σχέδιο Αθήνας (Ρ.Σ.Α) του 1985 εγκρίθηκε το βόρειο τµήµα αυτής της Λεωφόρου (Αγία Παρασκευή-Χολαργός-Παπάγου), το οποίο υλοποιήθηκε εν µέσω σκληρών αντιπαραθέσεων την δεκαετία του ’90 µε κάποιες µικρές σήραγγες, ως επέκταση της Αττικής Οδού, µέχρι την Καισαριανή.
Στην συνέχεια, εγκρίθηκε η επιφανειακή κατασκευή του νότιου τµήµατος της Δ.Π.Λ.Υ, πάνω από Καισαριανή-Βύρωνα-Ηλιούπολη-Αργυρούπολη και η οδική σύνδεση του νέου αεροδροµίου µε το πρώην αεροδρόµιο Ελληνικού µέσω σήραγγας στον Υµηττό. Τα σχέδια αυτά συνάντησαν την σθεναρή αντίσταση κάποιων δηµάρχων και συλλογικοτήτων, όπως η «Πρωτοβουλία πολιτών για την προστασία του Υµηττού» (που ιδρύθηκε το 1989 στην Ηλιούπολη), παρέµειναν «εν υπνώσει» και επανεµφανίστηκαν αναβαθµισµένα µετά από τους Ολυµπιακούς Αγώνες του 2004. Ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κ. Σουφλιάς, προώθησε την δηµοπράτηση «Νέων Οδικών Αξόνων Αττικής» συνολικού µήκους71,6 χιλιοµέτρων, εκ των οποίων τα µισά περίπου χωροθετήθηκαν στον ορεινό όγκο του Υµηττού και στις παρυφές του.

Κατά των νέων σχεδίων του κ. Σουφλιά προσέφυγαν στο ΣτΕ η «Διαδηµοτική Επιτροπή για την Διάσωση του Υµηττού», οι Δήµοι Ελληνικού, Αργυρούπολης, Αλίµου και Καισαριανής, καθώς και άλλοι κοινωνικοί φορείς.
Με την άνοδο της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009, ανεστάλη η δηµοπράτηση των «Νέων Οδικών Αξόνων Αττικής», ακυρώθηκαν τα σχέδια του Κ. Σουφλιά και δικαιώθηκαν προσωρινά οι αγώνες που αναπτύχθηκαν τα προηγούµενα χρόνια ενάντια στους νέους αυτοκινητόδροµους στον Υµηττό. Ειδικότερα για την Δ.Π.Λ.Υ, το κυρίαρχο ζήτηµα που τέθηκε, ήταν η σκοπιµότητα ενός τέτοιου «φαραωνικού» οδικού έργου: Ένας αυτοκινητόδροµος 14 περίπου χιλιοµέτρων, σχεδόν εξ ολοκλήρου υπόγειος, κόστους άνω των 4 δις ευρώ, αποδείκνυε τον παραλογισµό της «αναπτυξιακής» αντίληψης όσων µας κυβερνούν και την διαπλοκή τους µε κάποια εργολαβικά συµφέροντα…

Η «Πρωτοβουλία πολιτών για την προστασία του Υµηττού» έχει υποστηρίξει ότι στο νέο Ρ.Σ.Α πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην ενίσχυση των δηµόσιων µεταφορικών µέσων και κυρίως των µέσων σταθερής τροχιάς, στην επέκταση των λεωφορειολωρίδων, των ποδηλατόδροµων, των πεζόδροµων. Έχει καταθέσει γραπτές προτάσεις να καταργηθεί η νότια επέκταση της Αττικής Οδού (Δ.Π.Λ.Υ), να ολοκληρωθεί ο ενδιάµεσος δακτύλιος µε την υπόγεια σύνδεση της υφιστάµενης Περιφερειακής Υµηττού από τον Καρέα µέχρι την Λ. Βουλιαγµένης και να αναβαθµιστεί η Λ. Βουλιαγµένης από το ρέµα της Πικροδάφνης µέχρι το Ελληνικό, καθώς και η Λ. Αλίµου µέχρι την παραλιακή Λ. Ποσειδώνος. Επίσης, θεωρεί αναγκαία την κατάργηση του υπερτοπικού οδικού άξονα που διέρχεται µέσα από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, και την µετατροπή του σε τοπικής σηµασίας. Ακόµη, έχει προτείνει την σύνδεση του Ελληνικού µε το αεροδρόµιο στα Σπάτα, µε µέσο σταθερής τροχιάς και όχι µε έναν νέο αυτοκινητόδροµο στον Υµηττό.

Αυτές οι προτάσεις, για µια σειρά λόγους που σχετίζονται µε την γενικότερη οικονοµική συγκυρία, φαίνονται να γίνονται δεκτές στο νέο Ρ.Σ.Α που προώθησε το ΥΠΕΚΑ για διαβούλευση. Αν τελικά θεσµοθετηθούν, αυτό θα αποτελέσει µια πραγµατική δικαίωση του µακροχρόνιου αγώνα των πολιτών.

 

ΡΟΔΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ, Αντιδήµαρχος Ελληνικού-Αργυρούπολης

Στο πλαίσιο της ραγδαίας µεταπολεµικής ανάπτυξης της Αθήνας, ο ορεινός όγκος του Υµηττού έχει βρεθεί στο επίκεντρο σφοδρών πιέσεων από εγκαταστάσεις και έργα υποδοµής που σταδιακά «τρώνε» το βουνό, υποβαθµίζουν το ορεινό οικοσύστηµα και καθιστούν όλο και πιο δύσκολη τη σύνδεσή του µε την πόλη. Με το πρόσφατο ΠΔ για την προστασία του Υµηττού βελτιώθηκε σηµαντικά το καθεστώς προστασίας του ορεινού όγκου, χωρίς ωστόσο να αντιµετωπίζονται υφιστάµενα προβλήµατα και κυρίως χωρίς να εκλείπουν οι δυνατότητες για µεγάλα έργα, όπως η επέκταση του ΚΥΤ Αργυρούπολης που βρίσκεται σε εξέλιξη, τα µεγάλα οδικά έργα, η κατασκευή µεγάλων ιδιωτικών εκπαιδευτικών συγκροτηµάτων ή η χωροθέτηση φωτοβολταϊκών συστηµάτων.

Το τελευταίο διάστηµα και στο πλαίσιο της συζήτησης για το νέο Ρυθµιστικό Σχέδιο της Αθήνας, έχει αναθερµανθεί ανάµεσα σε άλλα και το θέµα της επέκτασης των αυτοκινητοδρόµων στον Υµηττό. Ένα θέµα, µε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους µεγάλους εγχώριους κατασκευαστικούς οµίλους, που έχει ζυµωθεί από προηγούµενες κυβερνήσεις και που έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία και σε µέρος της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το σχέδιο νόµου για το Ρυθµιστικό Σχέδιο που έχει ανακοινωθεί από το ΥΠΕΚΑ προβλέπει την ολοκλήρωση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υµηττού (µέχρι τη λεωφόρο Βουλιαγµένης) και την οδική σύνδεση του καταστροφικού έργου που προωθείται από το ΤΑΙΠΕΔ στο Ελληνικό µε το αεροδρόµιο Ελ.Βενιζέλος.

Ο σχεδιασµός µεγάλων οδικών έργων στην Αττική πρέπει να βασίζεται στη συγκρότηση ενός ορθολογικά ιεραρχηµένου και λειτουργικού οδικού συστήµατος που θα βασίζεται στη µακροπρόθεσµη ζήτηση µετακινήσεων µε βάση πραγµατικά δεδοµένα και τάσεις σε µητροπολιτικό επίπεδο. Ο σχεδιασµός αυτού του συστήµατος οφείλει επίσης να δίνει απαντήσεις σε τοπικά προβλήµατα κυκλοφοριακής επιβάρυνσης, όχλησης και έλλειψης οδικής ασφάλειας που αντιµετωπίζουν περιοχές όπως π.χ. η Ηλιούπολη και η Αργυρούπολη, εξαιτίας της διαµπερούς υπερτοπικής κίνησης οχηµάτων, µε ρεαλιστικές λύσεις, που δε θα επιφορτίζουν άλλες συνοικίες.

Βασική και αδιαπραγµάτευτη προϋπόθεση για την αποδοχή οδικών έργων από την τοπική κοινωνία και την τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι:
– η ένταξή τους σε ένα ολοκληρωµένο σύστηµα αστικών µεταφορών, που θα δίνει ουσιαστική προτεραιότητα στα µέσα σταθερής τροχιάς, ως το κύριο και βασικό σύστηµα µετακίνησης των λαϊκών µαζών, τόσο σε επίπεδο σχεδιασµού αλλά κυρίως σε επίπεδο εκτέλεσης.
– η προστασία του ορεινού όγκου του Υµηττού, ως ανυπολόγιστης αξίας κοινό πόρο για τους σηµερινούς κατοίκους της Αττικής και τις µελλοντικές γενιές, από παρεµβάσεις που τραυµατίζουν το φυσικό τοπίο και απειλούν το ορεινό οικοσύστηµα.
– ο σχεδιασµός και υλοποίηση δηµόσιων οδικών έργων που να έχουν ως άξονα τις ανάγκες µετακίνησης των κατοίκων της Αττικής και όχι µελετητικές φαντασιώσεις και εργολαβικά συµφέροντα σύµφωνα µε τη µεγάλη παράδοση των τελευταίων δεκαετιών.
– η δηµιουργία στο σύνολο της έκτασης του Ελληνικού δηµόσιου µητροπολιτικού πάρκου πρασίνου που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των κατοίκων της Αθήνας για ήπια αναψυχή, άθληση και πολιτισµό και το οποίο θα εξυπηρετείται επαρκώς από το υφιστάµενο οδικό δίκτυο και τα µέσα σταθερής τροχιάς. Στην περίπτωση που προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του πρώην αεροδροµίου και της παραλίας του Αγ.Κοσµά, τα οδικά έργα που συναρτώνται µε αυτό αναµένεται να πολλαπλασιάσουν την επιβάρυνση που θα προκύψει για τη Νότια Αθήνα από την πολεοδόµηση του Ελληνικού δηµιουργώντας ασφυκτικές συνθήκες για τους κατοίκους.

Η τοπική κοινωνία και η τοπική αυτοδιοίκηση, αντιµετωπίζοντας καθηµερινά βίαιη επίθεση των κεντρικών πολιτικών, βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση και σε σχέση µε τους σχεδιασµούς για τον Υµηττό και τα οδικά έργα.

Advertisements

One thought on “διάλογοι για τους νέους αυτοκινητόδροµους στον Υµηττό

  1. Παράθεμα: Οι αγώνες για την αποτροπή της κατασκευής νέων αυτοκινητόδροµων στον δασικό χώρο του Υµηττού ξεκινούν από την δεκαετία του 1980. | Homo Ecologicus

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.