από τις συνελεύσεις του ALTER SUMMIT στην Αθήνα

PHOTO-16για τα κοινά αγαθά

Η θεματική συνέλευση του Alter Summit «Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών και τη λεηλασία των φυσικών πόρων» επικεντρώθηκε στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, με έμφαση στην Ελλάδα και τις μνημονιακές χώρες του νότου και στη διασύνδεση των κινημάτων του νερού με τα κινήματα κατά της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων υπηρεσιών, των οποίων το νερό μπορεί να αποτελέσει ένα σύμβολο.

Το μανιφέστο του Alter Summit, για το οποίο εργάστηκαν περίπου έξι μήνες εκπρόσωποι από τις 189 οργανώσεις-μέλη της Εναλλακτικής Συνόδου, αναφέρει ρητά στις διεκδικήσεις του την άμεση ανατροπή της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου στις χώρες της Ευρώπης και τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του δημοσίου, με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει τη συμμετοχική και δημοκρατική διαχείριση. Η ενίσχυση και ο συντονισμός των αγώνων ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις ήταν ο στόχος όσων συμμετείχαν στη συνέλευση των Κοινών Αγαθών καθώς και η γενικότερη συζήτηση για τη διασύνδεση των αγώνων για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών και του περιβάλλοντος με εργατικές διεκδικήσεις και το μετασχηματισμό για μια εναλλακτική οικονομία.

Πολύ πριν το Alter Summit όμως, το ευρωπαϊκό κίνημα για το νερό είχε δημιουργήσει μια δομή και δυναμική συντονισμού των κινημάτων, συνδικάτων και ακτιβιστών στην Ευρώπη που αγωνίζονται για την υπεράσπιση του νερού ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ως μια ήδη υπάρχουσα δομή λοιπόν, το ευρωπαϊκό κίνημα για το νερό δεν προσέβλεπε στο Alter Summit για το συντονισμό ή/και τη δημιουργία δυναμικής για το νερό αλλά αντίθετα είχε δηλώσει τη στήριξή του στην Εναλλακτική Σύνοδο. Μάλιστα, τα κινήματα που συμμετέχουν στο ευρωπαϊκό κίνημα για το νερό ζήτησαν στην προετοιμασία της συνέλευσης για τα κοινά αγαθά συγκεκριμένες προτάσεις επί της θεματικής και όχι τη δημιουργία νέων λιστών και δικτύων.

Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης, έγινε συνολική αποτίμηση της συλλογής υπογραφών για το νερό ως δημόσιο αγαθό και ανθρώπινο δικαίωμα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών. Παρόλο που αναγνωρίστηκε πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αυτή που προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών ύδρευσης και η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών έχει θεσμικά όρια, εντούτοις η υποστήριξη και η προώθηση του εργαλείου αυτού ανοίγει το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων στην ευρύτερη κοινωνία και μπορεί να λειτουργήσει επικουρικά με τα κινήματα νερού, ενισχύοντας τη συμμετοχή σε αυτά. Υπενθυμίζεται πως ήδη 1.6 εκατομμύρια υπογραφές έχουν συλλεχθεί σε όλη την Ευρώπη και η Ελλάδα είναι μόλις λίγες χιλιάδες υπογραφές μακριά από το να γίνει η δέκατη χώρα που θα προτείνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υιοθετήσει νομοθεσία για την προστασία του νερού ως δημόσιο αγαθό. Η συλλογή υπογραφών ολοκληρώνεται το Σεπτέμβριο και το ευρωπαϊκό κίνημα για το νερό προτίθεται, μαζί με την παράδοσή τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να οργανώσει μαζικές πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία.

Η συνέλευση των Κοινών Αγαθών πρότεινε στο Alter Summit να χρησιμοποιήσει τα επικοινωνιακά του κανάλια και τις διασυνδέσεις του με τα κινήματα της Ευρώπης προκειμένου να στηρίξει τις κινητοποιήσεις του Σεπτεμβρίου με οποιοδήποτε μέσο (οργανωτικό, χρηματοδοτικό, πολιτικό κ.λπ.). Οι αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού είναι εμβληματικοί, και στην Ελλάδα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ένα κομβικό σημείο για τη στήριξη των ελληνικών εργαζομένων και κινημάτων στον αγώνα τους ενάντια στην τρόικα. Η ιδιωτικοποίηση του νερού φανερώνει με τον καλύτερο τρόπο το δόγμα «κέρδος πριν από τον άνθρωπο» που εφαρμόζεται από την Τρόικα και τους υποστηρικτές της και αν το κίνημα καταφέρει την άμεση παύση όλων των ιδιωτικοποιήσεων νερού που προωθούνται, θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς μια αλλαγή στην ισορροπία των δυνάμεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Και ο στόχος αυτός δεν είναι πολύ μακρινός. Το ευρωπαϊκό κίνημα για το νερό επισημάνει πως σε Ιταλία, Γερμανία και Ισπανία έχει καταφέρει σημαντικές νίκες μέσα από το συντονισμό και την αλληλεγγύη. Επόμενος άμεσος στόχος είναι η αναστολή της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ και πέρα από το ευρωπαϊκό κίνημα νερού, και το Alter Summit μπορεί να αναλάβει να στηρίξει τον αγώνα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης άμεσα, ζητώντας κείμενα αλληλεγγύης από τις 189 οργανώσεις μέλη του.

Επιπλέον, στη συνέλευση των Κοινών Αγαθών τοποθετήθηκαν ακτιβιστές και κινήματα που προασπίζονται τα δημόσια κοινά όπως υγεία, εκπαίδευση, τις δημόσιες υπηρεσίες όπως την παροχή ενέργειας καθώς και κινήματα σπόρων, συνδέοντας τα κοινά με τις δημόσιες υπηρεσίες και ανοίγοντας τη συζήτηση για τη δημοκρατικοποίηση του δημόσιου χώρου. Η συνέλευση κατέληξε πως θα ήταν επιθυμητό να επεκταθεί η συζήτηση μελλοντικά και να δημιουργηθούν δίκτυα σε όλους τους αγώνες που προασπίζονται τα κοινά αγαθά. Ομως οι προτάσεις προς το Alter Summit περιορίστηκαν στη στήριξη των κινητοποιήσεων στα πλαίσια των αγώνων ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις νερού στον ευρωπαϊκό Νότο.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΠΑΘΑΡΙΔΟΥ

 ενάντια στις εξορύξεις και τα μεγάλα έργα

Στη συνέλευση για την εμπορευματοποίηση της φύσης που έγινε στην Εναλλακτική Σύνοδο των κινημάτων στις 8 Ιούνη,  η συζήτηση επικεντρώθηκε στις εξορύξεις και τα μεγάλα έργα. Έγινε παρουσίαση από ομιλητές και ομιλήτριες από διάφορες χώρες, μεγάλων αγώνων και κινημάτων ενάντια σε τέτοιου είδους «επενδύσεις».  Μίλησαν οι επιτροπές κατοίκων Χαλκιδικής για το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις χρυσού, η καμπάνια «σώστε  τη Rossia Montana» από τη Ρουμανία ενάντια στις εξορύξεις χρυσού, η καμπάνια «stop Talvivaara» από τη Φινλανδία όπου παρουσιάστηκε η ιστορία του ατυχήματος στα εκεί ορυχεία που είχε ως αποτέλεσμα τεράστια μόλυνση στις λίμνες και τα ποτάμια, το κίνημα ενάντια στο υπερ-σπάταλο και υπερ-πανάκριβο υπερ-τραίνο της Ιταλίας ενώ από τη Γαλλία παρουσιάστηκαν οι λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στο ορυκτό αέριο και ενάντια στο αεροδρόμιο Notre-Dame-des-Landes. Τέλος η ερευνήτρια και ευρωβουλευτίνα του Μπλόκο Μαρίσα Ματίας μίλησε για εναλλακτικό σχέδιο απέναντι σε όλα αυτά τα τερατουργήματα του νεοφιλελευθερισμού.

Μέσα από τη συζήτηση για τους συγκεκριμένους αγώνες, θίχτηκε από όλους η ανάγκη οργάνωσης των αντιστάσεων ενάντια σε αυτές τις ιδεολογίες της δήθεν ανάπτυξης και η ανάγκη συντονισμού των κινημάτων για ένα άλλο δρόμο για τις κοινωνίες που η οικονομία και το περιβαλλοντικό ή κοινωνικό κόστος δεν θα είναι δρόμοι παράλληλοι που δεν συναντιούνται πουθενά όταν γίνονται σχεδιασμοί «ανάπτυξης». Αντίθετα, μέσα από κοινωνικό έλεγχο θα είναι προϋπόθεση οποιουδήποτε έργου το να μην είναι περιβαλλοντικά καταστροφικό και  κοινωνικά άχρηστο.

Οι οργανώσεις που βρέθηκαν στη συνέλευση συνεχίζουν την επαφή τους μέσω ευρωπαϊκής δικτύωσης για τα ζητήματα αυτά.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΛΟΚΙΤΗ

Advertisements