ΧΥΤΑ στο Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου

photo-8Αρχή της τουριστικής περιόδου και ένας από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς επισκεπτών από ολόκληρη την Ευρώπη αρνείται να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το πρόβλημα των σκουπιδιών του.

Μιλάμε για το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου, ένα φυσικό κόσμημα για την Ελλάδα, μέσα στο οποίο λειτουργεί παράνομα ένας Χώρος (κάθε άλλο παρά) Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων.

Ενώ παραμένει ανοιχτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση η υπόθεση για συνέχιση των παραβιάσεων της κοινοτικής νομοθεσίας προστασίας του παγκόσμιας σημασίας βιοτόπου της θαλάσσιας χελώνας caretta caretta, o υπερκορεσμένος ΧΥΤΑ εξακολουθεί να λειτουργεί και κατά καιρούς να υφίσταται κατολισθήσεις ή διαρροές στραγγισμάτων στα βράχια που καταλήγουν στο βιότοπο της θαλάσσιας χελώνας. Η προβληματική λειτουργία του ΧΥΤΑ επιβεβαιώνεται από σχετικές εκθέσεις αυτοψίας των αρμόδιων υπηρεσιών, στις οποίες αναφέρονται ένας σωρός από λειτουργικά προβλήματα.

Για την αντιμετώπιση του χρόνιου αυτού προβλήματος κινήθηκε, με καθυστέρηση, διαδικασία και εκδόθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για δημιουργία νέου χώρου σε θέση που βρίσκεται μερικώς εντός των ορίων καταφυγίου άγριας ζωής (ΚΑΖ), που θεσπίστηκε το 1976, τότε ως καταφύγιο θηραμάτων. Όπως σε πολλές περιπτώσεις σχεδιασμού ΧΥΤΑ, έτσι και στη Ζάκυνθο προκλήθηκαν αντιδράσεις. Για τη συγκεκριμένη θέση, προβάλλεται ιδιαίτερα το επιχείρημα του χαρακτηρισμού σημείου της περιοχής ως ΚΑΖ. Δεδομένου ότι για το θέμα αυτό καλείται, μετά από σχετική προσφυγή, να απαντήσει το πλέον αρμόδιο Συμβούλιο της Επικρατείας, το μεγάλο και βασανιστικό ερώτημα είναι πώς τοποθετείται η τοπική κοινωνία, οι πολιτικοί αντιπρόσωποι και η αυτοδιοίκηση για τα σκουπίδια που παράγουμε;

Στην Ελλάδα, το απόρριμμα του πολιτισμού μας απλά δεν θέλουμε να το βλέπουμε μπροστά μας. Και δεν θέλουμε να το δούμε ούτε στον οποιονδήποτε χώρο θεωρήσουμε ως «πίσω αυλή μας». Ας πάει το σκουπίδι κάπου αλλού. Ας βρει η πολιτεία λύση και ας συνεχίσουμε εμείς να καταναλώνουμε και να το παράγουμε. Και να καταλήγει διάσπαρτο στα δημόσια «κοινά», στις ρεματιές, τα λαγκάδια και τους γιαλούς, ακόμα και στα εθνικά πάρκα που είναι κληρονομιά όλων μας, ε, τουλάχιστον να μην τα βλέπουμε…. Τα παραπροϊόντα όμως της ζωής μας είναι πρόβλημα όταν τα βλέπουμε σαν σκουπίδια και τα πετάμε παντού, αλλά μετατρέπονται σε πλούτο υλικών όταν ανακυκλωθούν όπως πρέπει και αφεθεί μόνο ένα ποσοστιαία μικρό υπόλειμμα για ταφή.

Το κλείσιμο του ΧΥΤΑ στο Εθνικό  Θαλάσσιο Πάρκο είναι απόλυτη και αυτονόητη προτεραιότητα. Κανένας τοπικά δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια στο κρίσιμο αυτό πρόβλημα που τελικά πλήττει την εικόνα ενός ωραίου και πολύ ελκυστικού τουριστικού προορισμού (η εικόνα της χώρας έχει προ πολλού πληγεί ανεπανόρθωτα και με μεγάλο οικονομικό κόστος…).

Θα πρέπει επομένως άμεσα να δρομολογηθούν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες μεταφοράς του ΧΥΤΑ σε όποια θέση προβλέπεται από τις επιλεγμένες και εγκεκριμένες μελέτες και πληροί τις προβλεπόμενες χωροταξικές και περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί στη μεταβατική περίοδο και στις λύσεις που θα εφαρμοστούν για τη διαχείριση των απορριμμάτων, ώστε αυτές να είναι οι βέλτιστες οικολογικά.

Η ολοκληρωμένη και περιβαλλοντικά ασφαλής διαχείριση των απορριμμάτων είναι ευθύνη όλων, τοπικής αυτοδιοίκησης και πολιτών, μιας και τα σκουπίδια είναι προϊόν του δικού μας πολιτισμού. Η προστασία των πολύτιμων φυσικών βιοτόπων, όπως το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου αποτελεί υποχρέωση κοινωνική, πολιτική, νομική και ηθική, αλλά κυρίως απόδειξη πολιτισμού!

ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΙΝΩΤΟΥ

ΘΕΟΔΟΤΑ ΝΑΝΤΣΟΥ

WWF Ελλάς

Advertisements