κάγκελα παντού

Protest Against the Gold Mines of Halkidiki / Äéáìáñôõñßá ÅíÜíôéΣτη σηµερινή στροφή της κρίσης, την ώρα που και η Κύπρος εισέρχεται µε δραµατικό τρόπο στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου υπό τροϊκανή εποπτεία, γίνονται ολοένα πιο ξεκάθαροι οι πραγµατικοί όροι και στόχοι της νεοφιλελεύθερης αντεπίθεσης στους λαούς.

Παράλληλα µε την υποτίµηση της εργασίας, οι κυρίαρχες τάξεις στην ΕΕ και κάθε χώρα ξεχωριστά επιχειρούν να επιβάλλουν µια νέα «πρωταρχική συσσώρευση» κεφαλαίου σε βάρος των κοινών, συλλογικών πόρων, αγαθών και υπηρεσιών. Η διαδικασία αυτή περιλαµβάνει ιδιωτικοποιήσεις του δηµόσιου τοµέα και της κοινής ωφέλειας – ιδιαίτερα του νερού και της ενέργειας, την εµπορευµατοποίηση των φυσικών αγαθών, την εντατικοποίηση της εκµετάλλευσης της γης και των ορυκτών πρώτων υλών. Είναι οι νέες κερδοσκοπικές «περιφράξεις» του δηµόσιου χώρου που κατεξοχήν υλοποιούνται σε περιόδους κρίσης, στο πλαίσιο «καθεστώτων εξαίρεσης» και καταπάτησης δικαιωµάτων, πατώντας πάνω στην αποστέρηση των πολλών. Όπως λέει και ένα διάσηµο –στους κερδοσκόπους– αγγλοσαξονικό ρητό, «όταν ρέει αίµα στο δρόµο, αγόρασε περιουσίες».

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο, υλοποιούνται σχεδιασµοί που –αν ολοκληρωθούν– θα έχουν µη αναστρέψιµα, τραγικά αποτελέσµατα για το περιβάλλον και τα συλλογικά αγαθά. Αφορούν στη συνολική εκποίηση των στρατηγικών τοµέων της ενέργειας και του νερού, την υλοποίηση µε διαδικασίες-εξπρές µεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων στις εξορύξεις, τον τουρισµό και την ηλεκτροπαραγωγή, τη συνεχιζόµενη πλήρη αποσάθρωση των κρατικών υπηρεσιών µε τις απολύσεις και την υποχρηµατοδότηση, την πλήρη κατεδάφιση του όποιου θεσµικού πλαισίου κοινωνικής και περιβαλλοντικής προστασίας.

Είναι εξελίξεις που επιχειρούν να ναρκοθετήσουν και –εκ των πραγµάτων– να προκαταλάβουν αρνητικά, την προοπτική ριζικών κοινωνικοπολιτικών ανατροπών που θα θέτουν στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του περιβάλλοντος.
Στον αντίποδα, αναπτύσσονται σηµαντικά κινήµατα σε µια σειρά κοινωνικά µέτωπα οικολογικού – κοινωνικού χαρακτήρα –µε σηµαντικότερο εκείνο ενάντια στις εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική. Η αντιπαράθεση και οι συγκρούσεις γύρω από επιµέρους ζητήµατα περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δεν αφορούν στενά τις ζωές όσων πλήττονται άµεσα – χαρακτηριστικό βεβαίως που δεν θα πρέπει να υποτιµάται πολιτικά. Η σηµασία τους υπερβαίνει ακόµα και την υλική ακεραιότητα των αγαθών και των τόπων που µπαίνουν στο στόχαστρο της εκµετάλλευσης.

Ιδιαίτερα στις σηµερινές συνθήκες, οι οικολογικοί αγώνες, πέρα από ηχηρές, έµπρακτες αρνήσεις ενός µοντέλου ανάπτυξης «πάνω στα ερείπια» που πάει να επιβληθεί, είναι κατεξοχήν πεδία συγκρότησης των εναλλακτικών κατευθύνσεων εξόδου από την κρίση µε όρους κοινωνίας. Κι αυτό γιατί στο πεδίο των περιβαλλοντικών ζητηµάτων, δεν αναδεικνύονται µόνο οι αντιφάσεις του κυρίαρχου λόγου και οι «αδύναµοι κρίκοι» του συστήµατος. Ορίζεται επίσης και το –αναπόδραστο για την αριστερά– πλαίσιο που θέτει η ίδια κοινωνία όσον αφορά στα ζητήµατα δηµοκρατικού ελέγχου και ουσιαστικής κοινωνικής συµµετοχής στις αποφάσεις, το σχεδιασµό και τη διαχείριση των δηµόσιων αγαθών.

Ορίζεται κατά κάποιο τρόπο το τι (δεν) είναι διατεθειµένη να θυσιάσει µια κοινωνία χάριν της λεγόµενης «ανάπτυξης» και ταυτόχρονα ιχνηλατούνται άλλα πρότυπα ζωής και συλλογικής ευηµερίας, ριζικά διαφορετικά από τις όποιες, ακόµη και «φιλολαϊκές» ή «πράσινες», παραλλαγές του αδιέξοδου µοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης που κυριάρχησε στο παρελθόν και άγρια επιβάλλεται µε επιθετικούς όρους καταναγκασµού σήµερα.

Τα θέµατα του τ. 3 αγγίζουν ορισµένα από τα παραπάνω ανοιχτά ζητήµατα και πεδία προβληµατισµού και οικολογικών αγώνων – ζητήµατα που βρίσκονται στην επικαιρότητα αλλά και που θα βρούµε µπροστά µας στη διαδικασία συγκρότησης και προώθησης µιας ριζοσπαστικής αριστερής απάντησης.

Τα «στοιχήµατα» της περιόδου δεν θα κερδηθούν µακροπρόθεσµα, παρά εάν η Αριστερά εµβαθύνει στα φυσιογνωµικά κατοχυρωµένα, αλλά πάντοτε υπό επανακαθορισµό και επικαιροποίηση – δηµοκρατικά και οικολογικά χαρακτηριστικά της.

Η συντακτική οµάδα

Advertisements