το σχόλιο του µήνα

photo-12«Γιατί συνεχίζουν οι αγρότες; Δεν µπορώ να πατήσω ένα κουµπί και να τα λύσω όλα». Αυτή ήταν η απορία του υπουργού Γεωργίας για τις κινητοποιήσεις των αγροτών!

Απ’ ό,τι φαίνεται όµως δεν αναρωτιέται σε ποιες συνθήκες καλούνται οι αγρότες να παράξουν και ποια είναι η προοπτική τους για το µέλλον.

Με τις τελευταίες µνηµονιακές ρυθµίσεις περικόπηκαν οι αγροτικές συντάξεις, αυξήθηκαν οι εισφορές υγειονοµικής περίθαλψης και περικόπηκαν τα γεωργικά προγράµµατα. Παράλληλα µειώθηκε η επιστροφή ΦΠΑ στους αγρότες, η επιδότηση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο και το 2013 αυξήθηκαν τα αγροτικά τιµολόγια της ΔΕΗ κατά 12,7%. Όταν µάλιστα οι τιµές στα εφόδια αυξάνονται, το κόστος παραγωγής εκτοξεύεται σε σηµείο που κάνει την παραγωγή ασύµφορη. Απ’ ό,τι φαίνεται οι αγρότες θα γίνουν είλωτες στα ίδια τους τα χωράφια αν δεν αλλάξει η κατάσταση!

Τους τελευταίους µήνες η αγροτική πίστη δέχτηκε ένα ισχυρό χτύπηµα µε την πώληση της ΑΤΕ, γεγονός που κορύφωσε την έλλειψη ρευστότητας. Η υποθηκευµένη αγροτική γη περιµένει ακόµα να εξασφαλιστεί -πιθανά µάταια- και οι µικροµεσαίες αγροτικές επιχειρήσεις βρίσκονται στην αναζήτηση ευνοϊκής δανειοδότησης. Ας µη µιλήσουµε και για τα νέα φορολογικά µέτρα.

Σε όλη αυτή την κατάσταση τα 35 µπλόκα ανά τη χώρα µπορεί να µοιάζουν γραφικά σε κάποιους. Αλλά σήµερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά αντανακλούν την αγωνία του αγροτικού κόσµου, και ιδίως των νέων γεωργών, για την επιβίωσή τους, για τη διατήρησή τους στο γεωργικό επάγγελµα, στην παραγωγή και στη γη τους.

Το ζήτηµα είναι, πέρα από την αναγνώριση του δίκαιου των αιτηµάτων των γεωργών, να προωθηθεί µια νέα προοπτική για το γεωργικό κόσµο. Μια προοπτική µε επίκεντρο µια συγκροτηµένη εθνική αγροδιατροφική πολιτική που θα στοχεύει στην ανατροπή του σηµερινού παραγωγικού και διατροφικού µοντέλου και στην εδραίωση ενός νέου. Ενός µοντέλου που θα βασίζεται στην αειφόρο ανάπτυξη, στην αντιµετώπιση της τροφής ως κοινωνικό αγαθό, θα στηρίζει τους µικροµεσαίους παραγωγούς και την κοινωνία της υπαίθρου, θα διαφυλάττει το περιβάλλον, θα προωθεί την αλληλεγγύη και τη συνεργασία παραγωγών και καταναλωτών ωθώντας τους στην ενεργό συµµετοχή για τη διαµόρφωση ενός προοδευτικού κινήµατος παραγωγών – καταναλωτών.

Δεν µπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας χωρίς την παραγωγική ανασυγκρότηση του αγροτικού τοµέα. Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αγροτικής πολιτικής είναι καθοριστικό να δούµε τι περιθώρια ανατροπών προς όφελος της χώρας υπάρχουν.

Είναι πλέον η στιγµή που η αριστερά- και µάλιστα µε την προοπτική της διακυβέρνησης- µπορεί να δώσει διέξοδο σε παραγωγούς και καταναλωτές. Να διατυπώσει µε σαφήνεια προτάσεις για την ποιοτική γεωργία, τη βιοκαλλιέργεια, ως τρόπο παραγωγής που µπορεί να δώσει ποιοτικά και ασφαλή τρόφιµα. Να αναδείξει ένα δηµοκρατικό τρόπο σχεδιασµού της παραγωγής για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών µας και την αντιµετώπιση της πείνας. Να διαφυλάξει και να ενισχύσει την άµεση συνδιαλλαγή παραγωγών και καταναλωτών, για να περιορίσει τη µεσιτεία και για να σπάσει το ολιγοπώλιο στην αγορά τροφίµων που οδηγεί στην αύξηση των τιµών.

Η γεωργία µπορεί όντως να αποτελέσει µοχλό διεξόδου από την κρίση, αν αναγνωριστεί ως στρατηγικός τοµέας της παραγωγής και υποστηριχτεί αντίστοιχα από µια αριστερή οπτική. Θα πρέπει να υπάρξει ένα χρηµατοπιστωτικό σύστηµα που θα στηρίζει την προνοµιακή χρηµατοδότηση των γεωργών, των γεωργικών επιχειρήσεων και την αγροτική πίστη. Οι επιχειρήσεις του αγροτικού τοµέα που είναι στρατηγικής σηµασίας θα πρέπει να διασφαλιστούν. Ο συνεργατισµός µπορεί να δώσει διέξοδο στον κόσµο της υπαίθρου αλλά οφείλει να επαναπροσδιοριστεί σε υγιείς βάσεις.

Το «αγροτικό ζήτηµα» δεν είναι ένα συντεχνιακό ζήτηµα. Είναι ένα κοινωνικό θέµα. Οι γεωργοί παράγουν την τροφή µας. Οι γεωργοί σε µεγάλο βαθµό διαχειρίζονται το νερό µας και τα εδάφη µας. Δεν µπορεί να µη µας αφορά το τι παράγουν, πώς το παράγουν, πώς φτάνει σε εµάς.

Τα µπλόκα τους ίσως µας δείξουν τους τρόπους να «ξεµπλοκάρουµε».

Advertisements