η Χίος μετά την καταστροφή

photo-6

Δυστυχώς η Χίος κατέχει για το 2012 τα θλιβερά πρωτεία των καμένων περιοχών Ελλάδας με 148.000 στρέμματα καμένης έκτασης. Η φωτιά έκαψε δάση τραχείας πεύκης, μακία και φρυγανική βλάστηση και γεωργικές εκτάσεις κατά κύριο λόγο μαστιχόδενδρα και ελαιώνες.

Ως αποτέλεσμα υπήρξε απώλεια του σύνθετου μωσαϊκού τοπίων και καλλιεργειών των νότιο-δυτικών μαστιχοχώρων και παράλληλα η σημαντική ζημιά σε βασικές δραστηριότητες της πρωτογενούς παραγωγής, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό καλλιεργειών μαστίχας καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Τις μέρες της πυρκαγιάς αλλά και το μήνα που ακολούθησε, πολλά γράφτηκαν στον τοπικό τύπο και πολλές υποσχέσεις δόθηκαν για την ανασυγκρότηση των καμένων εκτάσεων και την αποζημίωση των πληγέντων.

Ωστόσο μόλις τέσσερις μήνες μετά οι καμένες εκτάσεις και οι παραγωγοί έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Οι περιοχές που κάηκαν ακόμη δεν έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες. Δεν υποβλήθηκε εθνικό αίτημα συνδρομής στο Ταμείο Aλληλεγγύης της ΕΕ παρότι ως ΣΥΡΙΖΑ Χίου υποδείξαμε τη διαδικασία. Δεν κηρύχτηκαν οι καμένες εκτάσεις ως πυρόπληκτες. Δεν λειτουργεί το συντονιστικό όργανο αποκατάστασης των καμένων εκτάσεων. Δεν έχει δοθεί λύση στο μείζον ζήτημα της βόσκησης που απλά κατευθύνθηκε κυρίως στα νότια με υπόδειξη του Δήμου, με αποτέλεσμα την υποβολή μηνύσεων προέδρων συνεταιρισμών μαστίχας αλλά και την απόγνωση των κτηνοτρόφων.

Οι μελισσοκόμοι έχουν αφεθεί στην τύχη τους με εξαιρετικά αβέβαιη την επιβίωση των μελισσιών τον χειμώνα που διανύουμε. Αντί έργων υπήρξαν βέβαια οι εξαγγελίες του Υπουργού Ναυτιλίας και βουλευτή Χίου για επιτροπή επιστημόνων που θα υποβάλλουν προτάσεις αποκατάστασης. Ακόμα τις αναμένουμε. Η δέσμευση του Γ.Γ Αιγαίου για την σύνταξη επιχειρησιακού προγράμματος για την αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων αναζητείται. Επιπλέον, η οικονομική ενίσχυση της πολιτείας για την κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων -σε χωριά τα οποία βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο- δεν αντιστοιχεί παρά σε ένα πολύ μικρό κλάσμα των πραγματικών αναγκών. Αντίθετα, η μικροπολιτική αντίληψη για την ικανοποίηση πελατειακών και συντεχνιακών συμφερόντων βρήκε πρόθυμους υποστηρικτές, καθώς, για παράδειγμα, δόθηκαν άδειες υλοτόμησης στις καμένες εκτάσεις αλλά και τη συνέχιση του κυνηγιού αμέσως μετά από αυτή την καταστροφή σε όμορες περιοχές με τις πληγείσες. Με αυτά τα δεδομένα πορεύεται η Χίος μετά την πυρκαγιά σε ό,τι αφορά στην αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων.

Ποιες ήταν οι προτεραιότητες που θέσαμε ως ΣΥΡΙΖΑ Χίου μετά τη φωτιά για τις οποίες δώσαμε αγώνες σε κάθε επίπεδο; Για εμάς το πλέον σημαντικό ήταν να υιοθετηθεί η αντίληψη συνολικής αποκατάστασης των καμένων εκτάσεων (σε βραχύ και μέσο χρόνο). Για το σκοπό αυτό σε σύντομο χρόνο -μόλις ένα μήνα μετά την έναρξη της πυρκαγιάς- επεξεργαστήκαμε και παρουσιάσαμε συγκεκριμένες προτάσεις για το νησί μετά τη φωτιά. Προτάσεις που οργανώθηκαν σε τρεις θεματικές ενότητες (α) το παραγωγικό σύστημα (β) τα διαχειριστικά μέτρα προστασίας του εδάφους των υδάτων και των δασών και (γ) τις συμπληρωματικές δράσεις οι οποίες πρέπει να υποστηριχθούν. Οι θεματικές ενότητες εξειδικεύθηκαν σε πέντε επιμέρους άξονες: (1) την προστασία του εδάφους και τα αντιδιαβρωτικά έργα (2) μέτρα ελέγχου της διάβρωσης (3) προτάσεις για το παραγωγικό σύστημα: ελαιοκαλλιέργεια, μαστιχοκαλλιέργεια, μελισσοκομία, κτηνοτροφία (4) Μέτρα στήριξης της απασχόλησης (5) τις θεματικές ενότητες του τουρισμού, εισοδήματος της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας και της εθελοντικής προσφοράς. Οι προτάσεις αυτές έγιναν απολύτως δεκτές από τις αρμόδιες Αρχές ως ολοκληρωμένες και εφικτές, ωστόσο καμία από αυτές δεν υιοθετήθηκε στην πράξη μέχρι σήμερα.

Σχηματίζοντας έναν κύκλο τελειώνουμε από εκεί που αρχίσαμε, το σημείο μηδέν. Η καταστροφή του Αυγούστου έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τα όρια της αυτοδιοίκησης αλλά και της μνημονιακής συγκυβέρνησης. Η Χίος μετά την πυρκαγιά έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ ένα νέο σχέδιο ανασυγκρότησης με κύριους άξονες την παραγωγή και το περιβάλλον στη κλίμακα του ανθρώπου και της φύσης.

Όταν οι «πράσινες» επενδύσεις… βρωμάνε

Σε μερικές εβδομάδες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την κατάθεση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) της πολυεθνικής εταιρείας Ibertrola για το Β.Α. Αιγαίο. Αφορά στην εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων συνολικής ισχύος 706 MW σε Χίο, Λέσβο & Λήμνο.

Για την αμφιλεγόμενη αυτή «επένδυση» έχει ασκηθεί σκληρή πολιτική και τεχνική κριτική από μεγάλο αριθμό συλλογικοτήτων, οργανώσεων, πολιτών και επιστημόνων (1). Παράλληλα δε, τόσο η μελέτη όσο και η σκοπιμότητα του έργου αλλά και τα οφέλη που διαφημίζει στις τοπικές κοινωνίες η πολυεθνική εταιρεία έχουν αποδομηθεί τεκμηριωμένα1. Απέναντι σε αυτή την επένδυση έχει περιγραφεί ένα άλλο σχέδιο αξιοποίησης του αιολικού δυναμικού επ’ ωφέλεια των κοινωνιών και της οικονομίας τους, συμβατό με τον χαρακτήρα των νησιών.

Ωστόσο, γνωρίζουμε όλοι το πόσο «παστρικές» δουλειές κάνουν οι πολυεθνικές: με συστηματικότητα, μέθοδο, υποσχέσεις, πιέσεις και δωράκια. Έτσι, η περιφερειακή αρχή με προκλητικό τρόπο έφερε σε πέρας την αποστολή και «καθάρισε» την υπόθεση (2). Γνωμοδότησε θετικά για την ΜΠΕ αγνοώντας -για παράδειγμα- ότι η Χίος κάηκε μόλις τον Αύγουστο και έχουν αλλάξει de facto τα περιβαλλοντικά δεδομένα, ότι στη Λέσβο τα Αιολικά Πάρκα χωροθετούνται εντός του Απολιθωμένου Δάσους και παρά την αντίθεση του Δ/ντή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας αλλά κυρίως ότι η Λήμνος δια του δημάρχου της μετάφερε την αρνητική ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου και όλων των φορέων του νησιού κατά της ΜΠΕ.

photo-341. Περισσότερα για την κοινωνική κινητοποίηση ενάντια στην «Αιγαία Ζεύξη», την πρωτοβουλία πολιτών «Πολίτες και Ανεμογεννήτριες» και απόψεις στο http://www.voreioaigaiosos.gr
2. Κατά την προσφιλή έκφραση του Γ. Παπακωσταντίνου στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη στην Έλλη Στάη.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΧΛΗΣ

Δείτε / διαβάστε
Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στη Χίο, Προτάσεις Αποκατάστασης, Ανασυγκρότησης και Αναβάθμισης του περιβάλλοντος και της παραγωγής-οικονομίας στις καμένες περιοχές, διαθέσιμο στο http://goo.gl/ot82l
Advertisements